2. Dünya Savaşında Kürtler denince akla ilk Mamut harekatı ve Kürt milliyeçisi Remzi Nafi gelir. Hitler gerçekten Kürtlere bir devlet vaat ediyor muydu? Kürtlerin Mihver ortadoğu projesine ne tür bir katkısı oldu? Hadi beraber inceleyelim.
Bu yazıda bizzat Mamut harekatının baş rolü olan Gottfried Müller'in anı kitabı Yanan Doğu'dan ve bir kaç sağlam kaynaktan yararlanacağım.
Eski Weimar Cumhuriyeti dönemi Almanya şansölyesi olan Franz von Papen, Hitler iktidara gelince Nazi Almanya'sının Türkiye büyük elçisi olmuştu. Ama işler göründüğünden daha da farklıydı. Papen bu görevinin dışında Nazi Almanya'sı istihbaratıyla beraber Hitler'in orta doğu projeleri için çalışacaktı.
2. Dünya Savaşının başlangıcıyla beraber çalışmalar hızlandı. 1941 senesinin ilk aylarında Rommel ve Afrika korps Libya'ya çıkıp Mısır'a doğru ilerlemeye başlamıştı. Aynı zamanda Mussolini Yunanistan işgaline de başlayınca Churchill WDF'den (Afrika savunma kuvvetleri) Yunanistan'a asker kaydırması yaptı. Zaten yeterince kuvvete sahip olmayan General Wavell iyice zor duruma düştü ve bu da Rommel'in ilerleyişini kolaylaştırdı.
Rommel Mısır içlerine doğru ilerlerken Papen'de boş durmuyor müslüman dünyasının desteği almak için çalışıyordu. Böylece Afrika'daki tüm İngiliz varlığı daha kolay bitebilirdi. Yahudilerden ve İngilizlerden nefret eden Kudüs müftüsü Emin El Hüseyni'nin de desteğini almak zor olmayacaktı. Nazi Almanya'sı istihbaratı Abwehr ve büyükelçi Papen, Irak'ı gözlerine kestirdi. Irak'ın petrol rezervi ileride Almanya'nın tek petrol tedarikçisi Sovyetler Birliğine karşı savaşa girecek Hitler için bir can suyu da olabilirdi. Hızla çalışmalara girişildi ve Arap milliyetçisi Raşid Ali Geylani'nin önderliğinde bir darbe planlandı. Papen Irak darbecilerine istedikleri para ve silah desteğini sağladı. Ancak her şeyin farkında olan İngilizler Basra'ya asker çıkararak kısa süre içinde darbeci hükümeti devirdi ve Irak darbesi başarısız oldu. Geylani Irak'ı terk etti.
1.5 yıl boyunca Irak ve Irak Kürdistan'ındaki faaliyetler askıya alındı. Ancak Barbarossa Harekatı başlayınca ve özellikle Fall Blau'dan sonra 6. Ordu Stalingrad'a girerken A ordu grubu ise Kafkasya içlerine ileriyordu ancak Sovyet mukavemeti her şeyi iyice zorlaştırmıştı. Varını yoğunu ortaya koyan Kızıl Ordu Stalingrad'da 6. Orduyu kuşatmaya aldı ve böylece Almanya için bir güç dengesizliği oluştu ve Wehrmacht Kafkasya'dan çekilmeye başladı.
Artık Almanlar yavaş yavaş sona yaklaşıyorken petrol krizi de baş göstermeye başlıyordu. Bunu gören Alman istihbaratından Gottfried adlı sıradan bir istihbarat görevlisiyse Almanya vatanım için bir şeyler yapmak istiyorum diyerek işe koyuldu. Kendisi savaşlar arası dönemde Filistin ve Bağdat'a geziler yaparken kaderin cilvesiyle Kürdistan ile tanışıyor ve burada Şeyh Mahmut'un misafiri olup halkı daha da yakından tanıma fırsatına nail oluyor. Gottfried, Kürdistan sınırları civarındaki Musul ve Kerkük'teki petrol sondajlarını gözüne kestiriyor.
Tabii bu olaylar yaşanırken Gottfried planları tek başına tasarlıyor. O yüzden hem Alman Genelkurmayının hem de Kürtlerin desteğini almak zorunda. Gottfried önce Alman Genelkurmayı OKW'ye yazıyor. Bu planın yürürlüğe geçmesi için karargahın en üst düzey yetkilisi olan Wilhelm Keitel'in iznini alması gerekiyor. Keitel'de son bir umut olarak planı onaylıyor ve işi Gottfried'e bırakıyor.